تبلیغات
footballistha - عادل فردوسی پور
قالب وبلاگ قالب وبلاگ

footballistha
 
بهترین وبلاگ فوتبالی

محل درج آگهی و تبلیغات
 
نوشته شده در تاریخ شنبه 19 شهریور 1390 توسط ali & arshiya shayanfar

سلام چطوری فوتبالی؟

اینجا می خوام  یه کم از لیگ خودمون بنویسم بعد میرم سر اصل مطلب. دیدید بالاخره اس اس باخت اونم تو آزادی. باخت استقلالو مقابل تیم ژنرال یعنی همون تراکتور یا به قول خود تبریزی تراختور به تمام آبی پوشان استقلالی تسلیت می گم خدا این باختاتونو کم نکنه این طوری پیش بره یه 6 تاییای دیگه به نفع خودمون پیشرو داریم.

 اگه دقت کرده باشید تراکتور قرمز پوشیده بود که برد هر چند دلاشون آبی بود دیگه ببین ما چی کارشون می کنیم هم خودمون قرمزیم هم دلامون چه بازی بشه این دربی. جدی جدی هر کی آبی بپوشه قرمز سوراخش می کنه.

ولی ای کاش فرهاد مجیدی و مجتبی جباری بر خلاف میلشون که دوست داشتن گل بزنن به تیم ژنرال گل نمی زدن در ضمن من یکی که خیلی دوست داشتم سیاوش اکبر پور گل بزنه خودش گفته بود یه خوشحالی آماده کردم هر وقت گل زدم انجامش می دم می خواستم ببینم چه مدلی بود.

بگذریم بریم سر آپ خودمون

برنامه ی 90 که معمولا ما فوتبالیا دوشنبه شب ها می بینیم و عموما همه هم عادلو دوست دارن ولی عادل بر خلاف اینکه همه رو می بره تو حاشیه کسی از زندگی شخصیش چیز زیادی نمی دونه (تا اونجایی که من پرسیدم) حالا منم تصمیم گرفتم تا از عادل پرسپولیسی براتون بنویسم امیدوارم تکراری نباشه بخونید جالبه.

 بیوگرافی عادل:

راستش از محله‌ای در غرب تهران شروع شد ؛ شهرآرا. مهرماه سال ۱۳۵۳ بود که عادل به دنیا آمد(البته اصالتا رفسنجانین) ؛ در خانواده ‌ای که پدرش مهندس برق بود و یک خواهر و یک برادر داشت. فضای خانه مسلما فضای فوتبالی نبود و او به دلیل علاقه‌ اش به فوتبال ، بچه سر به راه خانه محسوب نمی‌شد. دبستان را در مدرسه ذوقی ، راهنمایی را در مدرسه طالقانی و دبیرستان را در مدرسه ی البرز. بچه درس‌خوانی بود ؛ آن‌قدر درس‌خوان که با معدل بالای ۱۸ دیپلم گرفت اما فوتبال هیچ‌وقت از سرش نیفتاد. شاید به همین خاطر هم بود که پدر با او کاری نداشت. بعد هم در دانشگاه صنعتی شریف در رشته مهندسی صنایع قبول شد و تا پایان فوق لیسانس ادامه داد. عادل الان در شهرک غرب تهران ساکن است. سایز کفش عادل 45 است یعنی پشت فرمون با یه پا هم پدال گاز و می گیره هم ترمز

عادل فردوسی پور

کلاس های استاد عادل

اغلب کارهای ترجمه‌ای را خودش انجام می‌دهد. زبانش آنقدر خوب بود که در دوره ‌ای در دانشگاه تدریس می‌کرد و البته در کلاس‌های زبان. باورتان می‌شود عادل فردوسی‌پور معلم زبان‌تان باشد؟ اما اگر دوست داشته باشید بدانید کلاس‌های زبان عادل چگونه می‌گذرد ، این مطلب را بخوانید: “ تا حالا سر کلاس‌های عادل فردوسی‌پور رفتید یا نه؟ خوب اگر نرفتید ، هیچ اشکالی نداره و چیز خاصی رو از دست ندادید ؛ به جز یک سری اطلاعات فوتبالی.”
از اول جلسه که پسرا می‌پرسن استاد از فوتبال چه خبر و همین سوال کافیه که عادل‌خان شروع کنه به سخنرانی و یک مدت مدیدی پشت سر این بازیکن و اون تیم و اینا بگه و اطلاعات رو کنه. خلاصه بعد از همه این حوادث ، جناب عادل‌خان شروع می‌کنن به انگلیسی‌صحبت‌کردن و درس‌دادن که خب صد البته طرز حرف زدنش اصلا به انگلیسی حرف زدن نمی‌خوره ولی جدا از اینها ، آدم ذاتا مهربونیه ؛ مثلا بعد از کلاس با دقت می‌شینه به همه سوالا جواب می‌ده …».
خودش هم در مورد کلاس‌های زبانش می‌گوید: «بالطبع حرف‌هایی پیش می‌یاد ولی اصولا از یک ساعت و نیم زمان کلاس فقط ده تا پانزده دقیقه!».

عادل در دفتر روزنامه

سال سوم دانشگاه تصمیم گرفت به علاقه‌مندی ‌اش یعنی کار خبری بیشتر بپردازد. به دفتر روزنامه ابرار ورزشی رفت: «من علاقه دارم کار کنم ؛ مطلب بنویسم». اردشیر لارودی سردبیر آن‌وقت ابرار ورزشی از او در مورد حیطه کاری‌ اش پرسید: «ترجمه»! یک متن داد دستش و خداحافظی کرد ؛ «فردا صبح اول وقت رفتم دفتر روزنامه. کارم رو تحویل دادم و بعد از چند روز کارم رو شروع کردم».
سال ۱۳۷۲ بود. او کارش را شروع کرد. اما بی‌شک بزرگ‌ترین علاقه‌مندی‌ اش حضــــــــور در صداوسیما بود. او به قول خودش «n» دفعه تست داد و در نهایت قبول شد؛ «اوایل هم مثبت بود اما می‌گفتن صدات جوونه ؛ پخته نیست. آخرین باری که تست دادم ، اواخر سال‌۱۳۷۳ بود». او در تست قبول شد و کار روزنامه را رها کرد و رفت. رفت که رفت… گرچه که الان هنوز هم هر از گاهی کار مطبوعاتی را انجام می دهد… همانطور که بازدید کنندگان پارس فوتبال هر چند وقت یک بار مطالب جادویی او را روی خروجی اولین پایگاه تخصصی فوتبال ایران می خوانند.
رفت ؛ هیچ‌وقت پشت سرش رو هم نگاه نکرد. یکی از دوستانش در روزنامه ابرار ورزشی ، هنوز هم ناامید نشده و هرازچند گاهی با شماره همراه او تماس می‌گیرد.
اتفاق جدیدی نمی‌افتد ، منتهی او دیگر تلفن‌های روزنامه ابرار را جواب نمی‌دهد. کسی نمی‌داند چه بین او و روزنامه‌ای که فعالیتش را در آن آغاز کرد گذشت اما او حالا دیگر جواب نمی‌دهد.

او پس از قبولی در آزمون گزارشگری صدا و سیما ، کمی از روزنامه‌نگاری فاصله گرفت ، اما پس از مدتی با مجله سروش جوان ، مجله همشهری جوان و روزنامه جام‌جم به همکاری پرداخت. او برای مجله ورلدساکر نیز مطلب می‌نویسد.

90

عادل فردوسی‌پورهیچ ‌وقت نمی‌تواند «۹۰» را دوست نداشته باشد ؛ برنامه‌ای که از ذهن او متولد شد و تا آنجا پیش رفت که کمتر علاقه‌ مندی در فوتبال وجود دارد که ترجیح دهد دوشنبه شب را در خواب باشد تا جلوی صفحه تلویزیون. او از برنامه‌اش لذت می‌برد ؛ شاید بیش از گزارش‌ کردن یک بازی ؛ «آره! ترسناک‌ بودنش هم جالبه. همین که یک چیزی بگیم که دعوا بشه ، یک چالشی ایجاد می‌کنه که جالبه. به نظرم ، این یک ترس لذتبخشه».
کمی هم کمتر ، به گزارش‌کردن روی خوش نشان می‌دهد: «وقتی بازی‌ها خوب باشند ، گزارش می‌چسبه. برای من باشگاه‌های انگلیس از همه لذتبخش‌تره. از این کارم لذتی می‌برم که مطمئنم تو رشته‌ای که درسش رو خوندم ، نمی‌تونستم این لذت رو ببرم».

او مهارت دارد که وارد ماجراهایی شود که برای افکار عمومی جالب است و متخصص کشیدن مو از ماست است!با آمدن هوویی به نام لیگ برتر، دیگر از کارشناس فنی استفاده نمی‌کند و فقط کارشناس داوری را به برنامه می‌آورد و در این کار هم دستش تنگ است. گاهی این کارشناسان خلاف آنچه در برنامه دیده می‌شود نظر می‌دهند و این لج فردوسی‌پور را در می‌آورد.

من قرمزم یا آبی؟

او گزارشگر بی‌طرفی است؟ بسیاری از پرسپولیسی‌ها می‌گویند او استقلالی است. استقلالی‌ها هم بر عکس. هر کدام هم برای خودشان دلیل دارند.
اگرچه به نظر می‌رسد او در دوره‌ای که در دانشگاه شریف درس می‌خوانده
پرسپولیسی بوده و آنها که از نزدیک می شناسندش می دانند که زمانی پرسپولیسی تیری بوده است ولی امروز اصلا حاضر نیست به طرف خاصی متمایل شود ؛ «واقعا اینجا فضا این‌ قدر باز نیست که یه گزارشگر بگه من قلبا طرفدار کدوم تیم هستم. اینجا فوتبال دوقطبی است. بگی قرمزم یا آبی ، نصف مملکت با تو بد می‌شن. البته الان دیگه اصلا برام فرقی نمی‌کنه. الان واقعا بی‌طرفم. گزارشگر، یه ذره به یک تیم گرایش داشته باشه ، تو کارش تاثیر می‌ذاره».
اما این مورد اصلا شامل حال تیم ملی نمی‌شود. نمی‌توان گفت که او مثل یک تماشاگر می‌تواند به‌ راحتی و به هر طریقی ابراز احساسات کند اما بی‌طرفی هم معنایی ندارد ؛ «به هر حال در این جور موارد ، حتی استرس هم ایجاد می‌شه. اگه بگم در مورد پیروزی یا باخت تیم ملی کشورم بی‌احساس و بی ‌طرف هستم حتما دروغ گفته‌ام. مسلما ما باید توی کار گزارش بی ‌طرف باشیم ولی آن احساسی که انسان در مورد کشور خودش داره ، مانع اصلی کاره».

سوتی های عادل

بهتر است کمی هم در مورد اشتباهات عادل فردوسی‌ پور در کار گزارش بدانیم ؛ چیزی که به قول خودش «سوتی» نام دارد ؛ « سوتی زیاد دارم. بهترینش هم این بود که توی برنامه ، حدود ۲ساعت تموم با آقای حاج ‌رضایی بودیم و من موقع خداحافظی گفتم خب من از آقای نصیرزاده که ۲ساعت با ما همراه بودن تشکر می‌کنم. اصلا اون شب ، هنگ کرده بودم». با این حال ، شاید این مشکل اساسی فردوسی‌پور نباشد. بیشتر ، از تند صحبت‌ کردن عادل شاکی هستند تا اشتباهاتش. او هنوز هم با وجود اینکه بهتر از گذشته صحبت می‌کند اما گاهی اوقات کنترل از دستش خارج می‌شود ؛ «از بچگی این‌طور بودم. خیلی هم تمرین کردم و بازم دارم تمرین می‌کنم که این‌طور نباشم ولی در کل ، خیلی تند صحبت می‌کنم».
البته او هیچ‌گاه هیچ تکنیک خاصی را برای گزارش‌کردن نیاموخته است ؛ «هنوز خیلی چیزهاست که باید یاد بگیرم ، چون هیچ دوره خاصی ندیده‌ ایم و همه هنرمون چیزهای ذاتی و بیشتر خلاقانه است. هیچ وقت به طور اصولی بهمون یاد داده نشده که باید چیکار کنیم و هیچ کلاس خاصی زیر نظر مربی‌های داخلی و خارجی برامون نذاشتن».
او حتی می‌تواند آرزو کند که در بازی‌های ملی روی سکوی تماشاگران بود ؛ «… و مثل او بالا و پایین بپرم».
انتقاد نمی‌شودهمیشه حسرت انتقاد کردن گزارشگران خارجی را می‌خورد:«این قدر که گزارشگران خارجی به‌راحتی از بازیکنان انتقاد می‌کنن که ما نمی‌تونیم بکنیم. سه سال پیش تو بازی منچستر – رئال وقتی گری نویل دوکارته شد ، گزارشگر بازی گفت من مطمئنم خیلی از طرفداران منچستر خوشحال شدن که گری نویل دواخطاره شد. اگر شما چنین چیزی رو در مورد بازیکن x پرسپولیس یا استقلال بگویی ، پدرت رو درمی‌یارن ؛ حتی اگه بدترین بازیکن زمین باشه».
او بارها چوب همین مساله را خورده است. ۲ فصل پیش علی پروین حسابی از خجالت عادل فردوسی‌ پور درآمد و مسلما او تا مدتی سوژه داغ شعارهای تماشاگران در ورزشگاه کارگران بود. امیر قلعه نویی هم کم ، آهن داغ انتقاد را روی آتن او نگذاشته و، خداداد عزیزی – مرد همیشه شاکی فوتبال – پس از کسب نتیجه ناخوشایند ابومسلم برابر مس کرمان ، چنان از این گزارشگر تلویزیونی انتقاد کرد که گویی او در تمامی بدبختی‌های ابومسلم نقش دارد.
با این حال ، کمتر دیده می‌شود که او در برنامه تلویزیونی۹۰ یا حتی گزارش‌هایش مصحلت‌ اندیشی پیشه کند: «خودم سعی می‌کنم هر چیزی به ذهنم می ‌رسه بگم و تا جایی که نترسم می‌گم. بعضی‌ها بهشون برمی‌خوره. بعضی‌ها چیزهای دیگری می گن و البته خود سانسوری هم هست».

فقط فوتبال

بی‌طرفی باعث نمی‌شود که او به فوتبال بی‌تفاوت باشد. یکی از علاقه ‌مندی‌های اصلی او در زندگی ، پرداختن به فوتبال است ؛ از فوتبال ‌بازی ‌کردن و تماشا کردن، تا مجله‌های خارجی فوتبال و اینترنت ؛ «می‌شه گفت از ۲۴ساعت ، ۱۲ساعت در حال دیدن فوتبال ، خواندن اخبار فوتبال و کارکردن روی فیلم‌های فوتبالی هستم اصلا فوتبال تمام زندگی منه». همسر عادل فردوسی‌پور شرایط را پذیرفته: «او کاملا پذیرفته که قراره با کی زندگی کنه. من کار خودم رو می‌کنم و برایم خیلی جدیه. هر اتفاقی بیفته من باید فوتبالم رو ببینم. همه هم می‌دونن وقتی فوتبال می‌بینم ، نباید کاری به کار من داشته باشن».

فیلم دیدن عادل

یکی ازعلاقه ‌مندی‌های سابقش سینما بوده. البته الان تنها علاقه‌مندی‌اش «۹۰» و فوتبال است و بس. شاید هم دیگر حوصله‌اش را ندارد که به سینما برود ؛ «نه دیگر! اصلا حوصله‌اش رو ندارم. واقعا نمی‌تونم بشینم پای تلویزیون و یه فیلم رو تا آخر ببینم».

کلاس های زبان عادل

زبان انگلیسی! علاقه عجیبی به زبان داشت. از کلاس اول دبیرستان در کلاس‌های زبان نام‌نویسی کرد. سال آخر دبیرستان به خاطر کنکور ، زبان را رها کرد اما بعدا وقتی برگشت ، تا پایان کار را ادامه داد. سال سوم دانشگاه، زبان تمام شد: «کلاس‌های استادی‌اش رو هم قبول شدم اما کارم تو تلویزیون بیشتر شده بود و تصمیم گرفتم نرم».

عادل و خط موبایلش

از روزی که تلفن همراه آمده او شماره تلفنش را عوض نکرده و با وجودی که این شماره نزد خیلی‌ها لو رفته ولی هیچگاه آن را عوض نکرده است چون او با این تلفن معمولا نظرات افکار عمومی در مورد برنامه‌اش را می‌فهمد. برنامه‌اش رکورددار SMS است. عادل، پول خوبی دوشنبه شب‌ها به جیب مخابرات می‌ریزد و از این طریق ثابت می‌کند که نزدیک ۲۵ میلیون بیننده تلویزیونی دارد! فوتبال پدیده قرن ماست و وقتی این بازی انجام می‌شود سوالاتی در ذهن بیننده تلویزیون ایجاد می‌شود که باید به این سوالات پاسخ داد. برنامه نود وظیفه دارد که این سوالات را جواب بدهد. عادل فردوسی‌پور به عنوان یک تهیه‌کننده، یک مجری و یک برنامه‌ساز موفق توانسته در مدت کوتاهی جای این برنامه را در سیما و در قلب فوتبال‌دوستان باز کند.

تایپ SMS

سرعت انتقال دارد و بازی فوتبال او هم بسیار خوب است. کمتر دیده‌اید که مصاحبه کند و اگر گیر افتاده باشد در حد چند کلمه بیشتر نمی‌توان از او حرف کشید. روزی در جام‌جم به او گفتند: بیا مسابقه تایپ SMS بدهیم ، چون مطمئن بودند که به دلیل سرعت در تایپ متن ، عادل را شکست می‌دهند اما به ما گفت که بهتر است منصرف شوی چون من حتی با چشم بسته نیز می‌توانم SMS را تایپ کنم! اتفاقا درست می‌گفت چون در حالی که واقعا نگاهش به جای دیگری بود متن را با فشار انگشت می‌نوشت.

اینم چند تا عکس از عادل

عادل فردوسی پور

عادل فردوسی پور

اینم از عکس 11 سالگی عادل با خواهر و برادرش

ممنون که سر زدید نظر فراموش نشه

تا آپ بعد





طبقه بندی: عادل فردوسی پور، 
.: Weblog Themes By Pichak :.


جاوا اسكریپت

تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگقالب وبلاگ